Zabawna historyjka 37

“Pół żartem pół serio” to cykl wpisów poświęcony nauce angielskiego z wykorzystaniem dowcipów (jokes).

Dzisiaj kolejna minilekcja z anegdotką, dzięki której możemy nie tylko utrwalić znajomość struktur i słownictwa, ale także poznać nowe słowa, konstrukcje czy formy. Tym razem powtórzymy sobie co nieco o zaimkach rzeczownych.

SŁOWNICTWO

GO – iść
SAY – mówić
HAVE – mieć
REAL – prawdziwy
CAN’T STOP doing sth – nie móc przestać (czegoś robić)
THINK – myśleć
LET’S SEE – zobaczmy
FIND OUT – dowiadywać się
PULL OUT – wyciągnąć
INK BLOT – kleks
A PICTURE OF sth – obrazek (czegoś)
TURN sth UPSIDE DOWN – obrócić do góry nogami
TURN sth AROUND – odwrócić coś
STATE – oświadczyć
MAKE LOVE – kochać się (uprawiać seks)
VERY INTERESTING – bardzo interesujące
SHOW – pokazać
DIFFERENT – inny
DIRECTION – kierunek
TRY – próbować
AGAIN – znowu
REPLY – odpowiadać
SEEM – wydawać się
BE OBSESSED WITH something – mieć obsesję na punkcie czegoś
DEMAND – żądać (tutaj: stanowczo zapytać)
PATIENT – pacjent
KEEP (DOING sth) – coś ciągle robić (np. keep showing – ciągle pokazywać)
DIRTY – nieprzyzwoity, sprośny

WYMOWA

ODTWÓRZ NAGRANIE:

GRAMATYKA

Dzisiaj przypomnimy sobie podstawowe informacje o zaimkach rzeczownych i sprawdzimy, czy użyte w anegdotce “Me!?” jest poprawne.

Zaimki rzeczowne zastępują rzeczownik (oznaczający np. osobę, przedmiot lub zwierzę). W zdaniu mogą pełnić funkcję podmiotu lub dopełnienia.

SUBJECT PRONOUNS

zaimki rzeczowne
w funkcji podmiotu
występują przed
orzeczeniem, np.
I love you.
OBJECT PRONOUNS

zaimki rzeczowne
w funkcji dopełnienia
występują po
orzeczeniu, np.
I love you.
I
ja (M i W)
me
mnie (D, C, B i Ms)
mną (N)
you
ty (M i W)

you
ciebie (D i B)
tobie (C i Ms)
tobą (N)
he
on (M i W)

him
jego / go (D i B)
jemu (C)
nim (N i Ms)
she
ona (M i W)


her
jej (D i C)
(B)
nią (N)
niej (Ms)
it
ono (M i W)


it
jego / go (D)
jemu / mu (C)
je (B)
nim (N i Ms)
we
my (M i W)

us
nas (D, B i Ms)
nam (C)
nami (N)
you
wy (M i W)

you
was (D, B i Ms)
wam (C)
wami (N)
they
oni / one (M i W)


them
ich (D i B) / je (B)
im (C)
nimi (N)
nich (Ms)

M = mianownik; D = dopełniacz; C = celownik; B = biernik; N = narzędnik; Ms = miejscownik; W = wołacz

I vs. me

Widzimy, że I i me to dwie różne formy, które nie są zamienne. Zasadniczo I (= ja) mamy przed orzeczeniem, a me (= mnie, mną) po orzeczeniu. Podobnie jak bohater naszej anegdotki, wielu rodzimych użytkowników języka angielskiego używa me mając na myśli ja. Sprawdźmy, kiedy jest to stosowane przez native speakerów.

ME = ja

Me (= ja) (lub inne zaimki rzeczowne w funkcji dopełnienia, np. him, us etc.) spotkamy w mowie potocznej (codziennej) w następujących konstrukcjach:
– po czasowniku “to be” (być) (np. It is me. It was him.) Formy I lub he spotkamy jedynie w starannej odmianie języka ogólnego, np. w literaturze.
– w krótkich odpowiedziach, w których nie ma czasownika (Who ate the cake? Me. / Him.)
po przyimkach (np. about, for, but*, than*, as* etc.) mamy zaimek rzeczowny w funkcji dopełnienia (np. He is the same age as me / him.)

* Jeśli but, than i as pełnią funkcję spójników, wtedy stosujemy zaimki rzeczowne w funkcji podmiotu, np. You’re stronger than I am.

– w mowie potocznej me (lub inne formy zaimka rzeczownego w funkcji dopełnienia) często używane jest po spójniku and. W języku formalnym należy tutaj stosować I (lub inną formę zaimka rzeczownego w funkcji podmiotu).

Styl nieformalny: Styl formalny:
My friend and me went to the shop.
(Moja koleżanka i ja poszłyśmy do sklepu).
My friend and I went to the shop.
(Moja koleżanka i ja poszłyśmy do sklepu).

Podoba Ci się taka forma nauki z zastosowaniem żartów? Sprawdź inne wpisy z cyklu pół żartem, pół serio.